Creativiteit
Creativiteit is een talent, dat niet iedereen heeft. Ik prijs me gelukkig dat ik juist die drive wél heb, om dingen te creëren. En dat kan zich uiten in diverse vormen van kunst en techniek.
Illustratie
Als kind leerde ik al tekenen voordat ik kon schrijven of piano spelen. Samen met mijn broer maakte ik tekeningen van vliegtuigen, ruimtetoestellen, onderzeeërs en snelle wagens. Ik was vooral bezig met de techniek: Zou zoiets wel kunnen vliegen, of varen zonder te zinken? Maar tot aan mijn twaalfde ging het vooral om de fantasie, het avontuur om op een kladblok een voertuig te bedenken, als het neerstort, of verzuipt, wat dan nog?
Dat veranderde toen ik naar de Lagere Technische School ging. In de eerste les houtbewerking kregen we allemaal een blok hout en een set beitels en raspen. Uit een bak met willekeurig gevormde kiezelstenen kreeg ik een “steen” toegewezen. Wat ik ook probeerde, ik kon de vorm niet namaken in hout, het leek nergens op. Creatief denken: Ik nam het blok mee naar huis en zocht langs ons landweggetje naar een steen die er wel op leek. Iets met Mozes en de Berg. Ik kreeg een acht voor mijn “vaardigheid”.
Verhalen schrijven
Mijn verhalen gaan vaak over relaties. Niet over mannetje/vrouwtje, maar juist over vooral vrouw/vrouw. Ik belicht de romantische kant ervan, zeker wel, maar het is vooral een zoektocht naar het -voor velen- ondoorgrondelijke van een relatie waar wij mannen maar weinig van begrijpen. Ik schrijf niet autobiografisch, maar juist als toeschouwer, die langs de kant staat en probeert te begrijpen wat er zich in de hoofden van de karakters afspeelt. Waarom lijkt het zo anders, zo afwijkend.
Soms kruip ik zelf in de rol, maar mijn genen lenen zich niet voor het andere geslacht, ik loop tegen een deur aan waar alleen vrouwen de sleutel van hebben. En het blijft me fascineren, dat verschil met mannen. Ondanks mijn creativiteit blijft het een speurtocht, een doolhof. Maar misschien is de zoektocht wel belangrijker en leerzamer dan het antwoord.
Muziek componeren
Mijn creativiteit op het gebied van muziek, heeft pas later in mijn jaren zijn weg gevonden. Ik groeide op met muziek in de jaren zestig en zeventig. Juist die periode was de renaissance de tijd van vernieuwing. De eerste popgroepen en rock bands waren te horen op Radio Luxemburg, en Radio Veronica. Maar het bleef bij luisteren, opnames maken op de bandrecorder. Mijn broer had een gitaar, maar leerde er nooit op spelen. Een piano op de boerderij was voor mijn ouders wel het laatste waar ze aan dachten. Ik kocht mijn eerste keyboard in de jaren negentig.
Ik kan nog steeds niet goed spelen, meedoen in een band zou op een fiasco uitlopen. Componeren is voor mij puzzelen met emoties en klanken. Ik schrap net zoveel als ik toevoeg, want een compositie wordt sterker van wat je weglaat. Soms werk ik dagen aan een stuk, dan weer schrijf ik in één middag een compleet nummer. Soms komt het niet, soms komt het vanzelf. Geen idee waarom.
De golfsport
Golf is misschien niet de eerste sport waar je aan denkt bij creativiteit, maar voor mij is het een van de meest vrije spelvormen die er bestaan. Op een golfbaan ben je voortdurend aan het oplossen: hoe ligt de bal, hoe waait het, welke club geeft mij de beste kans? Maar het mooiste -en ook meest frustrerende- is dat je nooit een perfecte slag kunt kopiëren. Elke bal ligt anders, elke wind vraagt om een creatieve aanpak.
Je kunt de techniek wel bestuderen, maar uiteindelijk draait het om gevoel en improvisatie en creativiteit, zeker rond de greens. Een creatieve speler ziet niet een hindernis, maar een uitdaging om eromheen te slicen of overheen te spelen. Ik vergelijk het wel eens met jazz: je kent de basisakkoorden, maar daarbinnen mag je alles eigen maken. En net als bij illustreren of schrijven, is de mooiste ronde niet degene met de laagste score, maar degene waarin ik de meest onverwachte, bevrijdende slagen heb gemaakt. De missers vergeet ik snel, de perfecte slagen blijven bij.